Πέμπτη, 23 Μαΐου

03.05.24 Λόγος γιὰ τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ (Π. Ζαχαρία)

Ὁ καιρὸς νὰ ἐπιτελέσουμε ἁγιωσύνη εἶναι καιρὸς νὰ ἐργασθοῦμε ἀγάπηση γιὰ τὸν Σωτήρα Θεό. Δὲν γνωρίσαμε τὸν καιρὸ τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Κυρίου καὶ πέσαμε σὲ μεγάλες καὶ ἀνόσιες ἁμαρτίες. Χάσαμε τὸν καιρὸ τῆς ἀγαπήσεως τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ, τοῦ μόνου Ἁγίου, τοῦ Παντοκράτορος καὶ Ὑπέρθεου Ἰησοῦ. Ἂν παρέλθουμε τὸν χρόνο τῆς ζωῆς μας ἀμελῶς, ἂν ἀστοχήσουμε στὴ μετάνοιά μας καὶ δὲν ἐπιστρέψουμε στὸν Πατέρα μας, ὁ «οἶκος ἡμῶν ἀφίεται ἔρημος» καὶ καλύτερα νὰ τηρήσουμε σιγὴ γιὰ τὴν «ἔνδικον μισθαποδοσίαν» ποὺ μᾶς περιμένει, τὴν κόλαση.

Ἐὰν κατανοούσαμε τὰ γεγονότα ποὺ ἑορτάζουμε αὐτὲς τὶς ἡμέρες, δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ παραπονεθοῦμε γιὰ ὁποιαδήποτε ἀντιξοότητα τοῦ βίου, οὔτε θὰ εἴχαμε ἀρνητικὸ λογισμὸ γιὰ ἄλλον ἄνθρωπο. Ὁ Νυμφῶνας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ τόπος τῆς συναντήσεως τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἰδικούς Του, ὁ τόπος ὅπου ἡ εἰς τέλος ἀγάπη Του γιὰ ὅλους τοὺς ἁμαρτωλούς, «ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ», ἑνώνεται μὲ τὴν ἕως αὐτομίσους εὐγνωμοσύνη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὸν Σωτήρα του. Ἀπὸ τὴ γῆ πρέπει νὰ ἀνατείλει ἡ ἀλήθεια τοῦ μετανοοῦντος ἀνθρώπου, γιὰ νὰ διακύψει ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ καὶ «ἡ χάρις ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις», ποὺ ἐργάσθηκε ἡ εἰς τέλος ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ γιὰ τοὺς ἐχθροὺς Του πάνω στὸν Σταυρό.

Ἂν μελετᾶμε αὐτὰ τὰ νοήματα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, ὁ Θεὸς θὰ ἀνοίξει τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας νὰ γνωρίζουμε ὁλοένα καὶ βαθύτερα Ἐκεῖνον ποὺ ἀγάπησε τοὺς ἐχθρούς Του καὶ πέθανε γι’ αὐτοὺς πάνω στὸν Σταυρό. Διότι, ἐφόσον ἡ ἁμαρτία εἶναι «ἔχθρα εἰς Θεόν», τὸ νὰ εἶναι κάποιος ἁμαρτωλὸς σημαίνει νὰ εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὅμως, ὁ Κύριος πέθανε γιὰ τοὺς ἀσεβεῖς, γιὰ τοὺς ἐχθρούς Του. Εἴθε νὰ δώσει σὲ ὅλους μας ὁ Θεὸς νὰ συλλάβουμε τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων αὐτῶν ἡμερῶν, τὸ ὁποῖο θὰ μᾶς καταστήσει ἱκανοὺς νὰ ἐκπληρώσουμε τὸν προορισμό μας «ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ», διότι τὸ θέλημά Του γιὰ ἐμᾶς, σύμφωνα μὲ τὸν Ἀπόστολο, εἶναι ὁ ἁγιασμός μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *